|
معاویه از نظر پیامبر اكرم+سند
و در روایت است كه پیامبر اكرم در سفرى شنیدند كه دو نفر غنا مى خوانند و به یكدیگر پاسخ مى دهند، فرمود: ببینید این دو كیستند؟ عرض كردند: معاویه و عمرو ابن عاص هستند، حضرت دو دست خویش بلند نموده عرضه داشت : خدایا آن دو را به آتش برسان . (1) و در حدیث دیگرى است كه پیامبر فرمود: از این جاده مردى ظاهر مى شود كه به غیر از سنت مى میرد و معاویه پیدا شد. (2) و باز حضرت رسول به معاویه در حالى كه عبور مى كرد فرمود: خدایا او را لعنت كن و او را سیر مكن مگر با خاك (3) و فرمود: هرگاه معاویه را بر روى منبر من دیدید او را بكشید، ابوسعید خدرى راوى حدیث گوید: اما ما این كار را نكردیم لذا رستگار نشدیم ! آرى این حدیث را علماء اهل سنت با چهار طریق معتبر نقل كرده اند، بلكه روایت كرده اند كه مردى از انصار در زمان عمر خواست معاویه را بكشد، ما گفتیم : شمشیر نكش تا به عمر گزارش كنیم (ظاهرا هنگام امارت معاویه در شام بوده است ) مرد انصارى گفت : من از پیامبر شنیدم كه مى فرمود: هرگاه معاویه را بر روى منبر دیدید كه خطبه مى خواند بكشید، اما گفتیم : ما هم شنیده ایم ولى اقدامى نمى كنیم تا به عمر گزارش كنیم ، آنها به عمر نوشتند، اما عمر تا هنگام مرگش پاسخى نداد. و یاللعجب كه طرفداران معاویه خود را به زحمت انداخته اند تا این حدیث را توجیه كنند، گاهى گفته اند: مراد از معاویه آن معاویه نیست ، گاهى گفته اند پیامبر گفت : او را بپذیرید، نه اینكه بكشید، و غیر ذلك . (4) (1)- مسند احمد 4:421، كتاب صفین ص 246، لسان العرب ج 7 و ج 9 (الغدیر ج 1 ص 140) (2)- تاریخ طبرى 11:357 و بلاذرى در تاریخ خود ج 1 (الغدیر ج 10 ص 141) (3)- ج 8 الغدیر ص 312 (4)- تاریخ طبرى 11:357، شرح ابن ابى الحدید 1:348، تهذیب التهذیب 2:428 (الغدیر ج 10 ص 142 تا 147)
+ نوشته شده در جمعه نهم بهمن ۱۳۹۴ساعت 0:25 توسط وحید فیروزی
|
|
|
