|
عَنِ ابْنِ عَبَّاس رضى الله عنهما أَنَّهُ قَالَ یَوْمُ الْخَمِیسِ، وَمَا یَوْمُ الْخَمِیس ثُمَّ بَکَى حَتَّى خضب دمعه الحصباء فَقال اشتدَ برسول اللَّه صلى الله علیه وسلم وجعه یوم الخمیس فقال أیتونی (بدواة و صحیفة) اکتب لکم کتابا لن تضلوا بعده ابدا فتنازعوا و لا ینبغی عند نبی تنازع فقالوا ما شأنه أهجر استفهموه فذهبوا یردّون علیه (عنه) فقال بعض من کان عنده أن النبی الله لیهجر!... فقال: دعونی فالذی أنا فیه خیر مما تدعونی الیه (صحیح بخاری، ج6، ص11 وج3، ص1111؛ طبقات ابن سعد، ج2، ص242؛ البدایة و النهایة، ج5، ص227؛ تاریخ طبری، ج3، ص192-193؛ تاریخ ابن خلدون، ج2، ص485)
سعید بن جبیر از ابن عباس نقل می کند که اوگفت: روز پنجشنبه بود که رسول خدا مریض شد آنگاه این عباس به گریه افتاد و در حال گریه می گفت: روز پنجشنبه و چه روز پنجشنبه ای! (تو نمی دانی در آن روز چه گذشت که یادش غم و اندوه را در دل انسان زنده می کند.) آن روز مریضی رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم شدید شده بود. فرمود: قلم و کاغذ بیاورید تا برای شما مطلبی بنویسم که بعد از آن هرگز و تا ابد گمراه نشوید. حاضرین در این مورد نزاع و اختلاف کردند در حالی که نزاع و دعوا در محضر رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم کار ناروا زشت و خلاف شأن آن حضرت بود. برخی گفتند پیامبر در چه حالی است آیا به هوش است؟! چیزی می فهمد؟! یا درد بر او چیره شده و هذیان می گوید (!!) پس بر آن شدند که فرمایش آن حضرت را نادیده انگارند آنگاه یکی از حاضرین که نزد پیامبر بود گفت: پیامبر هذیان می گوید. نمی فهمد چه می گوید...رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم فرمودند: از این جا بر خیزید ومرا به حال خود واگذارید همین حالت مریضیِ سخت، که بر من عارض شده است تحملش برای من آسانتر است از آنچه که شما مرا به سوی آن می خوانید یعنی از شنیدن این حرف ها و نسبت های ناروا.
این کلام زشت عمر را بسیاری از منابع عامه روایت کرده اند از جمله:»
(صحیح بخاری ج ۴ ص ۳۱ حدیث ۳۰۵۳ و ص ۶۶ حدیث ۳۱۶۸ ؛ ج ۵ ص ۱۳۷ حدیث ۴۴۳۱؛ ج ۸ ص ۶۱ حدیث ۷۳۶۶ ؛ صحیح مسلم ج ۵ ص ۷۵ حدیث ۴۱۲۴؛ معجم اوسط طبرانی ج ۵ ص ۲۸۸؛ معجم الزوائد الهیثمی ج ۹ ص ۳۴؛ کنزل العمال ج۵ ص ۶۴۴؛ طبقات ابن سعد ج ۲ ص ۲۴۳ ؛ مسند احمد ج ۳ ص ۲۴۳و ص ۲۹۳ ؛ کامل ابن اثیر ج ۲ ص ۳۲۰ ؛ فتح الباری ج ۸ ص ۱۰۱؛ کشف الغمه ج ۲ ص ۴۷؛ تاریخ الطبری ج ۳ ص ۱۹۳؛ تذكرة الخواص، ص64 و65 )
* ان الذين يؤذون الله و رسوله لعنهم الله في الدنيا و الاخرة و اعدّ لهم عذابا مهینا (احزاب 57) بدون شک کسانی که خدا و رسول را اذیت می کنند خدا آنها را در دنیا و آخرت لعن کرده و برآنان عذابی خوار کننده مهیا ساخته است
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۴ساعت 3:2 توسط وحید فیروزی
|
|
|
